Dekalog narciarski
Dekalog narciarski to narciarski „kodeks drogowy” stworzony przez FIS (Federation International de Ski) w celu uregulowania zasad bezpieczeństwa obowiązujących na stokach. W trakcie szkolenia narciarskiego instruktorzy SKIACTIVE, będą pokazywali Wam poszczególne punkty dekalogu w praktyce, żebyście podczas samodzielnej jazdy wiedzieli jak się zachować na przykład podczas skrzyżowania tras narciarskich albo jak należy bezpiecznie zatrzymąć się na stoku, żeby byc widocznym , a przy okazji nie przeszkadzać innym osobom na stoku.
DEKALOG NARCIARSKI:
1.Wzgląd na inne osoby. Każdy narciarz i snowboardzista powinien zachowywać się tak, aby nie zagrażać nikomu innemu i nie spowodować żadnej szkody.
Komentarz FIS: Narciarz odpowiedzialny jest także za złe działanie sprzętu‚ którego używa. W szczególności dotyczy to nowinek technicznych (płyty karwingowe lub do wyczynu).
2.Panowanie nad szybkością i sposobem jazdy. Każdy narciarz i snowboardzista musi zjeżdżać z szybkością dopasowaną do swych umiejętności‚ rodzaju i stanu trasy‚ warunków pogodowych i natężenia ruchu.
Komentarz FIS: Komentarz FIS: Kolizje na stoku najczęściej zdarzają się z powodu nadmiernej szybkości‚ niezapanowania nad nartami lub niezauważenia innego uczestnika ruchu. Narciarz obowiązany jest poruszać się tak, aby w razie konieczności móc zatrzymać się lub skręcić, unikając kolizji. Narciarz obowiązany jest poruszać się wolno w miejscach zatłoczonych‚ w okolicach wyciągów‚ na zakończeniu trasy lub w miejscu zmniejszenia widoczności albo załamania stoku.
3.Wybór toru jazdy. Narciarz lub snowboardzista znajdujący się wyżej na stoku musi wybrać tor jazdy pozwalający uniknąć zderzenia z narciarzem znajdującym się niżej na stoku.
Komentarz FIS: Narciarstwo i snowboarding są sportami wolności ruchu przy przyjęciu zasady‚ że każdy uczestnik stosuje się do reguł uprawiania tych sportów. Na stokach rządzi zasada‚ że pierwszeństwo przysługuje temu, kto znajduje się „przed” lub „niżej”. Każdy znajdujący się powyżej musi pamiętać‚ że jego zachowania nie mogą wpłynąć na zachowania tych przed lub poniżej.
4.Wyprzedzanie. Wyprzedzać można i z góry‚ i z dołu‚ i z prawej‚ i z lewej, ale w odległości‚ która zapewni wyprzedzanemu narciarzowi wystarczającą przestrzeń dla wszelkich jego manewrów.
Komentarz FIS: Wyprzedzający narciarz ponosi całkowitą odpowiedzialność za skutki manewru wyprzedzania do chwili jego ukończenia. Ta zasada odnosi się też do omijania stojących na stoku.
5.Wjazd i ruszanie z miejsca. Narciarz‚ który wjeżdża na drogę zjazdu lub po zatrzymaniu chce znowu ruszyć, ma obowiązek sprawdzić, patrząc w górę i w dół stoku‚ czy może to uczynić bez zagrożenia dla siebie i innych.
Komentarz FIS: Doświadczenie dowodzi‚ że ogromna część wypadków zdarza się wskutek nieprzewidywalnego włączenia się do ruchu nowego uczestnika. Nakazem bezpieczeństwa jest więc sprawdzenie, czy włączenie się narciarza nie spowoduje utrudnienia dla osób będących w ruchu. Wprowadzenie snowboardów i nart głęboko taliowanych (karwingowych) umożliwia ich użytkownikom wykonywanie skrętów i manewrów w poprzek lub pod prąd głównego nurtu, dlatego uczestnik ruchu musi tak się zachować, by osoby poruszające się w dół stoku nie były zagrożone.
6.Zatrzymywanie się. Narciarz tylko w razie absolutnej konieczności może zatrzymać się w miejscach zwężeń i złej widoczności. Po upadku musi usunąć się z toru jazdy najszybciej jak to tylko możliwe.
Komentarz FIS: Z wyjątkiem szerokich stoków zatrzymywanie się powinno następować na skraju trasy. Nikt nie może się zatrzymywać w miejscach niewidocznych dla jadących z góry lub zza zakrętu.
7.Podchodzenie i schodzenie. Narciarz może podchodzić lub schodzić tylko skrajem trasy‚ a w razie złej widoczności powinien zejść z niej.
Komentarz FIS: Trasy narciarskie są z założenia przeznaczone do ruchu jednokierunkowego – w dół. Pojawienie się osoby poruszającej się w przeciwnym kierunku stwarza zagrożenie dla poruszających się w dół. Ślady butów na śniegu pogarszają warunki jazdy, a odpowiada za to ten, kto je zostawił.
8.Stosowanie się do znaków i sygnalizacji. Każdy narciarz ma obowiązek stosowania się do znaków i sygnalizacji.
Komentarz FIS: Trasy narciarskie oznakowane są w zależności od stopnia trudności kolorami (od najłatwiejszych do najtrudniejszych): zielonym‚ niebieskim‚ czerwonym i czarnym. Na trasach umieszczone są też znaki informujące o utrudnieniach lub niebezpieczeństwach, np. o lawinach czy zamknięciu trasy. Uczestnik ruchu ma obowiązek obserwować znaki i stosować się do nich. Powinien zdawać sobie sprawę‚ że znaki umieszczono dla jego dobra i bezpieczeństwa.
9.Zachowanie się w razie wypadku. W razie wypadku każdy narciarz ma obowiązek niesienia pomocy.
Komentarz FIS: Jest oczywistą zasadą etyczną‚ że uprawiający sport ma obowiązek nieść pomoc poszkodowanemu. W szczególności powinno to polegać na udzieleniu pierwszej pomocy‚ na zawiadomieniu właściwych służb oraz natychmiastowym zabezpieczeniu (oznakowaniu) miejsca wypadku, by nie zagrażało ono innym uczestnikom ruchu. FIS wyraża nadzieję‚ że uderzenie w innego uczestnika ruchu i ucieczka z miejsca zdarzenia będą traktowane przez prawo poszczególnych krajów jak wykroczenie drogowe.
10.Obowiązek ujawnienia tożsamości. W razie wypadku każdy narciarz (zarówno świadek, jak i uczestnik) ma obowiązek podania swych danych osobowych.
Komentarz FIS: Świadkowie i opis zdarzenia mają kardynalne znaczenie dla ustalenia odpowiedzialności, dlatego każdy, kto był świadkiem, musi czuć się zobowiązany do uczestniczenia w procedurach wyjaśniających. Raporty właściwych służb oraz zdjęcia stanowić będą dowody w ustaleniu winnych.
DOBÓR SPRZĘTU NARCIARSKIEGO DOJAZD
powrót do ABC SKIACTIVE »
